توضیح صعود آلپی از زبان ژان-کريستف لافايل

 ژان-کريستف لافايل در 31 مارچ 1965 (42 سال قبل) در Gap، در فرانسه به دنيا آمد. تا سال 1990 او به عنوان يک راهنمای کوهستان به صورت مستقل فعاليت می کرد و از 1993 به عنوان مربی در مدرسه ملی کوهنوردی و اسکی فرانسه (ENSA - Ecole Nationale Ski et Alpinisme) در شامونی به فعاليـت پرداخت. او دو فرزند دارد: ماری که در سال 1996 (از اولين ازدواج او) بدنيا آمد و تام که در 31 مارچ 2001 ميلادی از همسرش کتی بدنيا آمد.

 

س: وقتی شما از شيوه صعود آلپی صحبت می کنيد، منظورتان از اين شيوه چيست؟

ج: صعود آلپی ... برای من شيوه صعود آلپی به معنی استقلال تا آنجا که ممکن باشد است. در اين شيوه نيازی به نصب طناب های ثابت و يا کمپ های ميانی نيست. مانند چيزی که در کوه های آلپ رايج و جا افتاده است. اما اين شيوه هر چند که وسوسه کننده است، اما در کوههای هيماليا مشکل است. البته اين شيوه مزايا و معايبی هم دارد.

اگر بخواهم در مورد مزايای اين روش صحبت کنم، اين شيوه به شما سرعت عمل و قدرت مانور بيشتری می دهد که من هم جذب آن شده ام: چون آدم بزرگی نيستم و عادت به حمل کردن تجهيزات و کوله های سنگين ندارم. خوب، در اين شيوه شما سرعت بيشتری داريد و صعودتان سريعتر انجام می شود. احساس خستگی در اين شيوه صعود به مراتب اهميت کمتری دارد، اما درد آور تر است. شما در اين شيوه صعود قبل از آنکه اقدام به صعود و فرود سريعی داشته باشيد بايد به خوبی هم هوا شده باشيد.

معايب: درگيری در برنامه با تمام وجود. يعنی در اين شيوه صعود شما به شدت در گير (در بند) برنامه ريزی تان می شويد، بايد به سرعت خودتان اتکا داشته باشيد و نمی توانيد اشتباهی مرتکب شويد و بخصوص در هوای خراب صعود کنيد. بطور کلی به شکل خلاصه می توانم بگويم: اگر من و Pierre Beghin به شيوه هيماليايي (Himalaya Style) در سال 1992 با نصب طناب ثابت اقدام به صعود می گرديم اين شانس را داشتيم که صحيح و سالم فرود بياييم.

ويژگی عجيب ديگر صعود به شيوه آلپی: کمی تجهيزات. در صعود قله ماناسلو من تصميم گرفتم تا طناب همراه خودم نبرم. من هيچ چيزی جز تبريخ و کرامپون نداشتم. اما در هيماليا محدوديت هايي اين چنينی به شما اجازه مقايسه کردن اين صعودها با صعودهايي در کوه های آلپ مانند جبهه شمالی Grandes Jorasses   و Dru را نمی دهد. اگر ابزار و تجهيزات و طناب به همراه ببريد در آن صورت سرعت تان کاهش می يابد. اين يکی از مهمترين دلايلی است که  مسير های صعود در اين شيوه بر روی يخ و  دهيلزها و شيب های تند يخی انتخاب می شود. تمرينات مناسب (Active Trainings) و تجهيزات مدرن به شما اجازه می دهند تا سريع صعود کنيد بدون اينکه نياز به حمايت داشته باشيد.

روينولد مسنر پيشگام اين شيوه صعود در هيماليا بود. او با در نظر گرفتن شرايط صعود در ارتفاع بالا و مسيرهای طولانی ولی بدون استفاده از اکسيژن مصنوعی و برپايي کمپ های ميانی، مانند آنچه در کوههای آلپ انجام می شود اقدام به صعود کرد.

 

 

مشروح کامل مصاحبه در ادامه مطلب .....

ادامه نوشته

آیا می دانید که اسکار کوه نوردی چیست؟

جایزه Piolet dor یا کلنگ طلایی از سال ۱۹۹۱ توسط مجله مونتین مگزین فرانسه به برترین صعود فنی سال یا صعود تکراری از یک مسیر صعب العبور اهدا میشود. بدین منظور هیئت ژوری هر سال ۶ صعود را به عنوان برترین صعودهای سال انتخاب کرده و از میان آنها بهترین صعود انتخاب و در دسامبر هر سال کلنگ طلایی به آن تعلق میگیرد که البته بخشی از جوایز این نشریه است.این جایزه که به اسکار کوهنوردی هم معروف است سال گذشته به صعود جدید مسیر روپال در نانگاپاربات توسط استیو هاوس و وینسنت اندرسون اهدا شد.

استیو هاوس و وینسنت اندرسون در سال ۲۰۰۵ برج مرکزی مسیر روپال (مسیری که مسنر و برادرش برای اولین ۸۰۰۰ متری خود صعود کردند) که ۴۱۰۰متر طول دارد با درجه سختی ۵.۹ (w۱۴-m۵) را با صرف زمانی بالغ بر ۵روز برای صعود و ۲روز برای بازگشت از مسیر رینهولد مسنرو به روش آلپای صعود کردند وبا اتفاق نظر هیات ژوری لایق دریافت جایزه اسکار کوهنوردی در سال ۲۰۰۵شدند.

از دیگر نامزد های دریافت جایزه اسکار کوه نوردی ۲۰۰۵:

دنیس اونوبکو و سرگی سیمولوف (از قزاقستان) بخاطر صعود جبهه جنوبی قله برود پیک (۸۰۴۷متر) از یک مسیر جدید در سال ۲۰۰۵ به روش آلپی درجه سختی این مسیر ice۷۵b۶ و زمان آن ۶ روز صعود و۲ روز بازگشت از مسیر نرمال بوده
پاتریک واگنون، کریستسیان ترو موستورف و یانیک گرازیانی از فرانسه بخاطر صعود تراورسی قله CHOMO LONZo مرکزی در تبت به ارتفاع ۷۵۰۰ متر به صورت آلپی که منجر به صعود دو قله که تا بحال صعود نشده بود گردید.( درجه سختیED:)

 

منبع: سایت planet mountain

زیبایی های ورزش کوهنوردی

 

ادامه نوشته

دماوند يال شرقي، به ياد يک دوست براي ليلا اسفندياري

بنشين مرو،چه غم که شب از نيمه رفته است

بگذار تا سپيده بخندد به روي ما

بنشين،ببين که،دختر خورشيد صبهگاه حسرت خورد ز روشني آرزوي ما!

بنشين مرو ،هنوز به کامت نديده ايم

بنشين هنوز کلامي نگفته ايم

بنشين،مرو،چه غم که شب از نيمه رفته است؟

بنشين که با خيال تو شب ها نخفته ايم

بنشين،مرو،که در دل شب،در پناه ماه

خوشتر زحرف عشق و سکوت و نگاه نيست

بنشين و جاودانه به آزار من مکوش

يک دم کنار دوست نشستن گناه نيست

چندي پيش خبر سقوط خانم ليلا اسفندياري و فوت او جامعه کوهنوردي را شوکه کرد و بسياري از گروهها و همنوردان براي يادبود و گراميداشت آن عزيز برنامه هايي را برگذار کردند. ما هم برنامه يال شرقي دماوند که برنامه اي سنگين است را مطرح کرديم که توانسته باشيم با اجراي اين برنامه و به سهم خود يادي و برنامه اي در خور و شايسته را براي آن شيرزن اجرا کرده باشيم.  .........

 

 

 

 

 

 

ادامه نوشته

25 راهکار براي دستيابي به افكار خلاق و زيبا

تا به حال چند بار احساس كرده‌ايد كه مغز شما از كار افتاده است و ديگر قادر به فكر كردن نيستيد؟ اين به‌ دليل آن است كه ما نياز داريم توانائي‌هاي خود را براي فكر كردن افزايش دهيم. مطلب حاضر به نكاتي مي‌پردازد كه ما براي بيشتر و بهتر فكر كردن بايد به كار گيريم و به آن نياز داريم ...

1. يافتن بهترين زمان. بيشتر افراد مسن صبح‌ها بهتر مي‌توانند فكر كنند و اغلب جوانان بعداز ظهر‌ها. شما چه زماني بهتر فكر مي‌كنيد؟

2. خوب تحصيل كنيد اما افراط نكنيد. بعضي از روان‌شناسان عقيده دارند كه تحصيلات تخصصي افراطي و زياد مي‌تواند به توانايي تفكر خلاقانه آسيب وارد كند. شما اگر در رشته نويسندگي دكترا كسب كنيد الزاما رمان نويس بزرگي نخواهيد شد.

..........

ادامه نوشته

گزارش برنامه بلقيس – 7/5/90

گزارش برنامه بلقيس – 7/5/90

 در تاريخ 7/5/90 طبق هماهنگيهاي كه با همكاران توزيع برق  و همنورداي گروه اورست داشتيم ساعت 5.30 صبح قرار حركتمان از جلوي شركت برق بود ، همه بچه ها به استثنا يه نفر سر وقت اومده بودند كه تاخير اون يه نفر باعث شد يك ربع از برنامه عقب بيافتيم . ساعت 5.45 دقيقه از زنجان با يك دستگاه ميدل باس نو كه انصافا راننده اش هم خوب مي روند به سمت تخت سليمان به راه افتاديم ، ساعت 8.45 دقيقه به تخت رسيديم و حركتمون را از اونجا شروع كرديم . راهنما و جلودار برنامه  خانم علوي تعيين و معرفي شد كه البته يكي از خبطهاي زندگيه كوهنورديم محسوب ميشد !!!! ! چون خيلي تند ميرفت و اصلا به پشت سرش نگاه نمي كرد . پس از طي مسير دشت ، ساعت 10.10 به محلي در كنار پاي كوه رسيده و صبحانه را در آنجا صرف نموديم ، ساعت 10.45 به حركتمون ادامه داديم و ساعت 2.10 دقيقه به قله رسيديم و با حدود 20 دقيقه استراحت در قله و گرفتن عكسهاي يادگاري به سمت پائين برگشتيم . حوالي ساعت 5 بود كه تو همون محل صبحانه چون كنار رودخانه بود و جاي با صفائي بود ، ناهار رو هم صرف كرديم . ساعت 7.45 پس از حدود 11 ساعت پياده روي كنار تخت بوديم و براي اينكه خيلي به تاريكي نخوريم بلافاصله سوار ماشين شده و به سمت زنجان برگشتيم . ساعت 10.20 جلوي شركت برق رسيديم .

تعداد نفرات شركت كننده در برنامه : 18 نفر .

آقايان : محمد رضائي ، معين اصفهاني ، مرتضي بيات ، پيمان شكيبا ، منصور حسيني ، محمد مسافري ، مجيد حسين خاني ، محمدرضا طاهريان ( سرپرست برنامه ) .

و خانمها :  حبيبه علوي ، مريم نوري و خواهرشان ، سميه يكتا ، فريبا اسكندري ،  شادي عليزاده ، فاطمه سپهري ، منيژه صفاري ، شمسي كريمي ، طاهره رسولي .

 

دانگ برنامه رو هم همگي ميهمان پول نفت شديم .