نگاهی بر زندگی ِسر ادموند هیلاری اولین فاتح قله اورست :
ِسر ِادموند هیلاری در سال 1919 در شهر آکلند نیوزلند چشم به جهان گشود و طی سالهای زندگی در کشور خود به کوهنوردی علاقه مند شد. با وجود اینکه درآمد حاصل از زنبور داری جهت امرار معاش و گذران زندگی او بسیار ناچیز بود ، با این حال تمامی قلل واقع در نیوزلند و آلپ و رشته کوه های هیمالیا را با موفقیت فتح کرد .او به 11 قله بالای 20000 پائی در رشته کوههای هیمالیا صعود کرد و در این زمان آمادگی کامل برای روبرو شدن با بلندترین قله جهان را داشت .
در رابطه با قله اورست دانستن مطالبی چند خالی از لطف نیست، این قله در میان تبت و نپال واقع شده است و در طول سالهای 1920 تا 1952 ، هفت گروه اعزامی در تلاش برای فتح قله ناکام ماندند در سال 1924 کوهنورد مشهور جورج لی مالوری جان خود را در این راه از دست داد و در سال 1952 نیز گروهی از کوهنوردان سوئیسی پس از رسیدن به قله جنوبی تنها در فاصله 1000 پائی از قله مجبور به بازگشت شدند.
هیلاری در سالهای 1951 و 1952 به گروه های اعزامی اورست ملحق شد و در این گروهها به فعالیت پرداخت این فعالیت ها و موفقیت های پیشین او در فتح قله های مختلف موجب شد تا او در سال 1953 مورد توجه خاص ِسر جان هانت (لیدر گروه متحد هیمالیا وابسته به بریتانیای کبیر) قرار گیرد و نهایت تلاش خود را به کار بسته تا بتواند به همراه آنان قله اورست را فتح کند .
در ماه ِمی گروه اعزامی به قله جنوبی رسید ، اما متاسفانه دو نفر از اعضای گروه پس از طی این مسیر طولانی به دلیل ارتفاع زدگی و خستگی مفرط مجبور به بازگشت شدند در نهایت هیلاری و تنسینگ نورگی (شرپا ی حاضر در پنج صعود ناموفق قبلی ) تنها نفرات قادر در گروه برای پشت سر نهادن آخرین مرحله صعود و فتح قله بودند سرانجام در ساعت َ30/11 صبح روز 29 ماه ِمی سال 1953 هیلاری و تنسینگ به بلندترین نقطه کره زمین یعنی قله اورست دست یافتند و شاهکار فتح قله اورست را در جهان به ثبت رساندند .البته فرود از قله نیز به اندازه شاهکار صعود به آن اقدامی شگرف بود .
موفقیت گروه اعزامی انگلیسی فتح قله اورست پیامدهای مثبتی به دنبال داشت در انگلیس خبر فتح قله اورست به طور اتفاقی در آستانه تاج گذاری ملکه الیزابت دوم منتشر شد. این موضوع و مصادف با آن انتصاب و تاج گذاری ملکه جوان عوامل موثری برای بازگشت روحیه و اعتماد یک کشور خسته از سالهای طاقت فرسای جنگ و کمبودهای پس از جنگ بود .هیلاری و دیگر فاتحان سپس به بریتانیا بازگشتند و توسط ملکه الیزابت به مقام شوالیه گری مفتخرشدند .
ِادموند هیلاری که اکنون فردی مشهور تلقی می شد ، به کاوش و جست و جوی قطب جنوب روی آورد و از سال 1955 تا 1958 مسئولیت مرکز اکتشافی ترترآنتارکتیک (Ant_Trans) نیوزلند را بر عهده گرفت و در سال 1958 در اولین گروه اعزامی مکانیزه قطب جنوب شرکت کرد .
در ادمه هیلاری گروههای کوهنوردی بسیاری را هدایت کرد اما پس از مدتی این کار را رها کرد و درگیر رفاه و آسایش مردم نپال شد او در سال 1960 به نپال بازگشت تا به ساخت هفده مدرسه احداث کلینیک ها و بیمارستان ها و همچنین توسعه جامعه یاری رساند ، به منظور سرعت بخشیدن به پروژه های مذکور ، دو باند هواپیمائی احداث شد ، احداث این باندها علاوه بر سرعت بخشیدن به پروژه ها باعث شد تا تعداد بیشتری از توریست ها و کوهنوردان به این ناحیه دوردست سفر کنند موضوع نگران کننده دیگر قطع درختان جنگل ها بود نپالیائی ها درختان جنگل ها را برای تهیه سوخت قطع می کردند و این اقدام محیط زیست هیمالیا را در آستانه نابودی قرار می داد ، تخریب محیط زیست هیمالیا ، هیلاری را بیش از پیش نگران ساخت هیلاری دولت نپال را متقاعد ساخت تا قوانینی برای حفاظت از جنگل ها وضع کند و نواحی حوزه قله اورست را به عنوان مجموعه پارک ملی اعلام کند .از طرف دیگر نپالیائی ها توانایی اداره پارک و پرداخت بودجه را نداشتند هیلاری بار دیگر از شهرت خود بهره برد و دولت نیوزلند را ترغیب کرد تا کمک های لازم را فراهم سازد .
پس از صعود موفقیت آمیز قله اورست ، هیلاری و ِسرجان هانت شرح صعود خود را در کتابی با عنوان «صعود اورست » منتشر کردند این کتاب در آمریکا با عنوان « فتح اورست » به چاپ رسید در سال 1965 زندگینامه هیلاری نیز منتشر شد .
در سال 1975 زندگی هیلاری با مرگ همسر و دخترش در سانحه سقوط هواپیما رنگ باخت و مدتی در اندوه به سر برد ، او بعدها تجدید فراش کرد .
ادموند هیلاری در 11 ژانویه 2008 جهان را بدرود گفت.
منبع:Everest News . Com
مترجم : محمد جواد پیری
